Ali Özenç Çağlar’ın kaleminden dökülen *Ölü Yüzler*, bir roman olmanın ötesinde, şiirin sınırlarında gezinen, dokunaklı bir yolculuk. Sayfalar arasında gezinirken bazen bir yağmur damlası gibi usulca düşüyor…
Ali Özenç Çağlar’ın kaleminden dökülen *Ölü Yüzler*, bir roman olmanın ötesinde, şiirin sınırlarında gezinen, dokunaklı bir yolculuk. Sayfalar arasında gezinirken bazen bir yağmur damlası gibi usulca düşüyor, bazen de fırtınalı bir denizin dalgaları arasında savruluyorsunuz. Yazar, satırları yazarken kendi içindeki coşkuları, hüzünleri ve yaraları da kâğıda aktarmış; kimi zaman kahkahalarla gülmüş, kimi zaman gözyaşlarına boğulmuş. Mecidiye’nin sokaklarında genç kızların türkülerine eşlik ederken, bir anda İsa’dan önceki yüzyıllara, Apolonis’in rahibesi Eleni’nin isyancı Anistonikus’un peşinde kaybolan hikâyesine savruluyorsunuz. Zamanın katmanları arasında dolaşırken eski konakların eşiğinden geçiyor, yüreğinizde açılan yaralarla birlikte geçmişin izlerini sürüyorsunuz. Her satır, bir anının, bir duygunun, bir hayalin izini taşıyor.
