Ali Özenç Çağlar, antik Yunan tragedyalarının derinliklerine inerek modern zamanlarla nasıl hâlâ konuşabildiğini gözler önüne seriyor. Shakespeare üzerine kaleme aldığı önceki çalışmasında çağdaşlık kavramını…
Ali Özenç Çağlar, antik Yunan tragedyalarının derinliklerine inerek modern zamanlarla nasıl hâlâ konuşabildiğini gözler önüne seriyor. Shakespeare üzerine kaleme aldığı önceki çalışmasında çağdaşlık kavramını teatral ve siyasi bir perspektifle ele alan yazar, bu kez de Yunan tragedyalarının evrensel yankılarını araştırıyor. Onun için çağdaşlık, yalnızca kendi kuşağının değil, insanlık tarihinin ortak acılarında ve direnişlerinde saklı. Kayıp, keder ve adaletsizlik karşısında duyulan öfke, bu eserlerde zamansız bir dille ifade buluyor. Toprağa verilemeyen bedenler, bilinmeyen mezarlar, kaderin zalimliği – tüm bunlar, antik metinlerde bugün de hissedilen bir isyanın ve umutsuzluğun izlerini taşıyor. Çağlar, tragedyaların sadece geçmişin hikâyeleri olmadığını, iktidara, tanrılara ve dünyanın düzenine boyun eğmeyi reddeden bir ses olduğunu vurguluyor. Acının ve mücadelenin dili, zamanın ötesinden fısıldıyor.
