Fahri Kaplan’ın *Velhasıl*’ı, sessizliğin ve bekleyişin içinden yükselen bir ses gibi. Baharın gelişini kuşlara bırakmayan, kendi nağmelerini ören bir anlatı bu. Dalgalar neden bu kadar umursamaz, gemiler…
Fahri Kaplan’ın *Velhasıl*’ı, sessizliğin ve bekleyişin içinden yükselen bir ses gibi. Baharın gelişini kuşlara bırakmayan, kendi nağmelerini ören bir anlatı bu. Dalgalar neden bu kadar umursamaz, gemiler neden rotalarını şaşırır, dünle bugün arasında sıkışıp kalan benlik nasıl bir köprü kurar? Yüz sayfalık bu ince kitap, soruların ağırlığıyla hafif, cevapların yokluğunda ise bir o kadar dolu. Kelimeler, tıpkı rüzgârda savrulan yapraklar gibi, bir an var olup sonra kayboluyor; ama arkalarında iz bırakıyorlar. Kaplan, hüzünle sakinliğin, yalnızlıkla umudun sınırlarında geziniyor, okuru da bu yolculuğa davet ediyor.
