ne kaldıysa oyum bir yangından geriye kaybolduğum belli ayak sesimden kişiye göre değişir doyum ne fazla ne eksik öyle ne yandıysa oyum benim bende olmayan sır tükendikçe anlaşılır kaybederken kazanır içim ne…
ne kaldıysa oyum bir yangından geriye kaybolduğum belli ayak sesimden kişiye göre değişir doyum ne fazla ne eksik öyle ne yandıysa oyum benim bende olmayan sır tükendikçe anlaşılır kaybederken kazanır içim ne söndüyse o haylidir aynalarda saklanışım suya olan aşkımdandır balık gibi kanmamak için anbean kayboluşum bir gözyaşından gönlüme ne kaldıysa oyum (fahri kaplan, “ne kaldıysa”) Fahri Kaplan dördüncü şiir kitabında aşktan, güzellikten ve akşamdan “ne kaldıysa” onu hoş sesli bir “ince hatıra” hâlinde sunuyor. “Hüznü ve sevinci aynı kadehte eritiş” ile...
