Gün batımının son ışıkları sönerken, bazen aşk da o köz gibi küllenir. Bir ateşi canlandırmak için uğraşırken, parmakların yanar; buz dağlarını eritmeye çalışırken, yürek donabilir. Peki ya sevmek, tam da bu…
Gün batımının son ışıkları sönerken, bazen aşk da o köz gibi küllenir. Bir ateşi canlandırmak için uğraşırken, parmakların yanar; buz dağlarını eritmeye çalışırken, yürek donabilir. Peki ya sevmek, tam da bu ikisi arasında bir yerde mi durur? Belki bir veda, belki bir tutku... Ya da ikisi birden. Huzeyfe Karabay’ın *Siyah Etekli Manolya*’sı, aşkın o ince çizgisinde kaybolanları, yanıp kül olanları ve yeniden doğmayı umanları anlatıyor. Kısa ama derin, sade ama etkileyici bir yolculuk sunan bu kitap, sevmenin ve terk etmenin arasında kalanları, sessiz çığlıklarını duyuruyor.
