Osmanlı topraklarında ruh sağlığına dair ilk sistemli yaklaşımlar, 19. yüzyıl ortalarında belirmeye başlasa da psikiyatri ancak 20. yüzyılın başlarında tıbbın bağımsız bir dalı olarak kabul gördü. Bu yarım…
Osmanlı topraklarında ruh sağlığına dair ilk sistemli yaklaşımlar, 19. yüzyıl ortalarında belirmeye başlasa da psikiyatri ancak 20. yüzyılın başlarında tıbbın bağımsız bir dalı olarak kabul gördü. Bu yarım asrı aşan dönüşüm, akıl hastalıklarına bakışı köklü biçimde değiştirdi. Türk psikiyatri tarihini üç ana evreye ayırmak mümkün: uzmanlaşmanın öncesi, süreci ve sonrası. İlk dönemde Osmanlı hekimleri, dört unsur kuramına dayanan geleneksel tedavi yöntemlerini uygularken, tekke ve zaviyelerde ise mistik-ritüel temelli şifa arayışları yaygındı. Batı tıbbıyla tanışma süreci, eski inançların yerini doğa bilimlerine dayalı yaklaşımların almasını sağladı. Devlet desteğiyle güçlenen modern hekimler, akıl hastalıklarının nedenlerini bilimsel bir zeminde açıklamaya yöneldiler. Bu geçiş, sadece tıbbi değil, toplumsal ve kültürel bir dönüşümü de beraberinde getirdi.
