Gazanfer Eryüksel’in *Günce Notları*, sessiz bir patlamanın izini sürüyor: bir damlanın ateşe dönüşmesi, güneşin alçalıp denizin gökyüzüne kavuşması gibi imkânsız görünen anların peşinde. Sayfalar, küllerle…
Gazanfer Eryüksel’in *Günce Notları*, sessiz bir patlamanın izini sürüyor: bir damlanın ateşe dönüşmesi, güneşin alçalıp denizin gökyüzüne kavuşması gibi imkânsız görünen anların peşinde. Sayfalar, küllerle karışmış suyun soğuk parıltısını taşıyor; okurken, ışığın ince tellerine takılıp sallanan bir çocukluğun gölgesine düşüyorsunuz. Her satır, bir anıyı değil, o anın içindeki sarsıntıyı yakalıyor: yarım kalan şarkılar, unutulmaya yüz tutmuş yüzler, zamanın kırık aynalarında yansıyan kendi yorgunluğunuz. Eryüksel, günlüğün sınırlarını zorlayarak, yazıyı bir nefes alıp verişe dönüştürüyor; her kelime, hem bir vedalaşma hem de yeni bir başlangıç gibi çarpıyor. Sessizlikle konuşan, hüzünle gülen, bazen de hiçbir şey söylemeden duran bu metin, okurunu kendi izini sürmeye davet ediyor.
