Dedem, “Ah o eski günler!” deyip duruyordu. Birgün babama sordum: “Eski günler nasılmış ki, dedem hep o günleri özlüyor?” dedim. Babam: “Kızım Sultan, evde bilgisayar var, ansiklopedi var; oku, araştır…
Dedem, “Ah o eski günler!” deyip duruyordu. Birgün babama sordum: “Eski günler nasılmış ki, dedem hep o günleri özlüyor?” dedim. Babam: “Kızım Sultan, evde bilgisayar var, ansiklopedi var; oku, araştır, öğren,” dedi. Öyle ya! Fabrikada çalışan, her gün eve yorgun gelen babam bir de bana eski günleri mi anlatsın! Amacım, dedemin özlediği “eski hayat nasılmış?” sorusuna cevap bulmaktı. Araştırdıkça, okudukça şaşkınlığım artıyordu. İlginç bulduklarımı not defterime yazıyordum. Babam, “aferin kızıma!” diyerek kitap okuduğuma, araştırma yaptığıma seviniyordu, ama yorgun olduğu için konuyu hemen kapatıyordu. Oysa ben, öğrendiklerimi anlatmak istiyordum.
