Kırların sessizliğinde açan yasemin gibiydin, solmasına gönlüm razı olmadı. Gökyüzünün mavisinde bir gökkuşağına dönüştün, bakışlarım senden ayrılamadı. Nice yüzler göründü, nice sesler duyuldu; ama hiçbiri…
Kırların sessizliğinde açan yasemin gibiydin, solmasına gönlüm razı olmadı. Gökyüzünün mavisinde bir gökkuşağına dönüştün, bakışlarım senden ayrılamadı. Nice yüzler göründü, nice sesler duyuldu; ama hiçbiri senin yerini tutmadı. Anılar, özlemle sarılıp kaldı yüreğe. Yaşar Polat’ın *Cigerame*’si, kaybolanların izinde bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Kısacık sayfalarında, sevginin ve hüznün derinliğini hissettiren bir anlatı sunuyor. Sözcükler, tıpkı rüzgârda savrulan yapraklar gibi, hafif ama unutulmaz.
