Berrin Taş’ın *Çavuşkuşunun Türküsü*, yıllar süren bir düşünme ve yazma serüveninin izlerini taşır. 2011’de kaleme alınan “hey kadın / ne oturursun çocuk parkında” dizesiyle başlayan bölüm, uzun süre tek…
Berrin Taş’ın *Çavuşkuşunun Türküsü*, yıllar süren bir düşünme ve yazma serüveninin izlerini taşır. 2011’de kaleme alınan “hey kadın / ne oturursun çocuk parkında” dizesiyle başlayan bölüm, uzun süre tek başına durdu defter sayfalarında. Yazarın elinde bir yapboz parçası gibiydi; nereye ait olduğunu bilmeden bekledi. Ta ki “kadınlar toplaşmışlar / bağrışıp duruyorlar” satırları yazılana dek. İşte o zaman, aralarında bağ kurulamayan parçalar bir araya geldi, anlam kazandı. Dört yıl boyunca aralıklarla şekillenen bu şiir, zamanla içindeki sesin peşinden giderek bütünlüğe kavuştu. Arada başka metinler de yazıldı elbette; ama *Çavuşkuşunun Türküsü*, yazarın zihninde yavaş yavaş olgunlaşan bir düşüncenin somutlaşmış hali oldu. Şimdi, sayfalar arasında dolaşırken, o süreçteki emeğin ve bekleyişin izlerini sürmek mümkün.
