Nikolay Gogol’ün kaleminden çıkan bu kısa ama etkileyici eser, bürokrasinin çarkları arasında ezilen insanların hikâyesini anlatıyor. Üç öyküden oluşan kitap, devlet dairelerinin gündelik hayatta yarattığı…
Nikolay Gogol’ün kaleminden çıkan bu kısa ama etkileyici eser, bürokrasinin çarkları arasında ezilen insanların hikâyesini anlatıyor. Üç öyküden oluşan kitap, devlet dairelerinin gündelik hayatta yarattığı absürtlüklere, acımasızlıklara ve zaman zaman da gülünç durumlara ayna tutuyor. Akaki Akakiyeviç gibi sıradan bir memurun trajik sonu, sistemin nasıl umursamazlıkla insanları yok saydığını gözler önüne seriyor. Gogol, Rusya’nın toplumsal yaralarını öyle bir dille işliyor ki, okurken Türkiye’deki benzer manzaraları hatırlamamak elde değil. İnsan doğasının zaafları, dinin yüzeysel algılanışı, bürokrasinin soğuk yüzü… Hepsi, yazarın keskin gözlemleriyle satırlara dökülmüş. Yüz küsur sayfada, bir toplumun nasıl kendi kendini tükettiğini görmek, hem düşündürüyor hem de iç burkuyor. Gogol olmasaydı, belki de bu gerçekleri bu kadar çıplak görmek mümkün olmayacaktı.
