Düşünceleri kâğıda dökmek, insanın iç dünyasını dışa vuran en güçlü yollardan biridir. Okumak, bilginin kapılarını aralarken yazmak ise bu kapıdan geçenlerin izlerini sonsuza taşır. Söz geçicidir, unutulur…
Düşünceleri kâğıda dökmek, insanın iç dünyasını dışa vuran en güçlü yollardan biridir. Okumak, bilginin kapılarını aralarken yazmak ise bu kapıdan geçenlerin izlerini sonsuza taşır. Söz geçicidir, unutulur gider; ama yazı, kalıcıdır, kuşaktan kuşağa aktarılır. Yazmak, yalnızca harfleri yan yana getirmek değil, birikimleri paylaşmak, varoluşun anlamını sorgulamak ve okuyucunun duygularına ortak olmaktır. Kimi zaman bir sevinci çoğaltır, kimi zaman bir hüznü hafifletir. Bilgiyi mezara gömmek yerine, onu geleceğe armağan eder. Kalem, kılıçtan keskindir derler; çünkü yazı, düşüncelerin sınırlarını aşarak yeni ufuklar açar. Okumak öğretir, yazmak ise yaşatır. Bu ikisi, insanın kendini ve dünyayı anlamlandırma serüveninde birbirini tamamlayan iki anahtardır.
