Mehmet Aycı’nın bu ince ama derinlikli sayfaları, zamanın sisli koridorlarında kaybolmuş anlara ses veriyor. Yüzler, tıpkı sonsuz bir denizin dalgalarında yansıyan ay ışığı gibi, geçmişin soğuk kışlarından…
Mehmet Aycı’nın bu ince ama derinlikli sayfaları, zamanın sisli koridorlarında kaybolmuş anlara ses veriyor. Yüzler, tıpkı sonsuz bir denizin dalgalarında yansıyan ay ışığı gibi, geçmişin soğuk kışlarından süzülüp geliyor. Gençlik, aşkın incecik tüllerine sarınmış bir anı olarak beliriyor sayfalarda; soluk almak için durduğumuz, ama aslında hiç durmadığımız o ara duraklarda. Her satır, unutulmuş bir rüyanın izini sürüyor; aşkın ve gençliğin o kırılgan, ama bir o kadar da dayanıklı dokusunu ustaca örüyor. Kısa ama yoğun bir yolculuk vaat eden bu eser, okuru kendi hatıralarının kıyılarına sürüklüyor.
