Soğuk bir İstanbul günü, Osmanbey metrosunda havaya serseri bir 10 kuruş fırlatır bizim Narsist Müptezel. Yazı! Döner geri. O sırada Yolcu, elinde ‘Kim bağışlayacak seni?’ şiirleri, bekliyordur zehrin…
Soğuk bir İstanbul günü, Osmanbey metrosunda havaya serseri bir 10 kuruş fırlatır bizim Narsist Müptezel. Yazı! Döner geri. O sırada Yolcu, elinde ‘Kim bağışlayacak seni?’ şiirleri, bekliyordur zehrin geçmesini. Ve Taksim’in orta bir kafesinde göz göze gelir bu ikili. Ellerini ister Yolcu, dilinde şansa bırakılan aşkın ağır hecesi. Ellerini uzatır Müptezel, elinde 10 kuruşluk metal metal bir giyotin. İşte o ana sıkışıp kalmış zamansızlığın satırlarıdır bunlar.
