Güneş, yamacın ardından alçalmaya başlayalı çok olmuştu. Zeytin ağacının gölgesi, çemberi aşmıştı. Üç kadının gölgeleri birbirine karışmıştı. Enerjileri de bir sinerji oluşturup Dilem’in kalbine dolmuştu…
Güneş, yamacın ardından alçalmaya başlayalı çok olmuştu. Zeytin ağacının gölgesi, çemberi aşmıştı. Üç kadının gölgeleri birbirine karışmıştı. Enerjileri de bir sinerji oluşturup Dilem’in kalbine dolmuştu. “Güneşin ışığı, zeytinin kokusu, kayının hayali ve bizim enerjimiz sende, senden. Artık korkmana gerek yok. Köklerini ve varoluşunu biliyorsun.” Gizem Bulut, Zeytinin Gölgesinde bir çember etrafında topluyor kahramanlarını. Kimi zaman Ayzıt ana kimi zaman Umay ana kimi zaman da orman ruhu olan iyeler rehberlik yapıyor kahramanlara. Gerçek ve gerçekdışının sınırlarının silikleştiği .ykülerde varoluş sancıları, şamanik ögelerin yardımıyla anlatılıyor. Zeytin, incir, kayın, ardıç, elma gibi ağaçlar mitoslardan günümüze koruyuculuk, şifa, rehber olma görevlerini devam ettiriyor. Zeytinin Gölgesinde ile doğanın kalbine, köklerimize, içsel benliğimize doğru bir yolculuğa çıkıyoruz.
