Annesi sınırlar çizer, babası "seni yaşatmam" derken, çocukluğunun gökyüzünde Mars bile güneşten daha soğuk parlıyordu. Dünya, gelenin gidenin kaybolduğu bir handı; eğlenenler boş dönüyor, aşkların sonu hep…
Annesi sınırlar çizer, babası "seni yaşatmam" derken, çocukluğunun gökyüzünde Mars bile güneşten daha soğuk parlıyordu. Dünya, gelenin gidenin kaybolduğu bir handı; eğlenenler boş dönüyor, aşkların sonu hep aynı kapıya çıkıyordu: Zavira Zindanı. Ne gelen sorar, ne giden aranır burada. Leyla, Mecnun’u ararken kayboldu; Zin, Tahir’i bulamadan soldu; Zühre’nin beyaz güvercini uçup gitti. Ozan Salih’in dizelerinde, aşkın peşindeki her yolcu, kendi zindanını taşır. Uçsan da, kaçsan da, kimse seni bulamaz artık.
