Zaman İçinden Zaman akıp gider, suskun bir ırmak Akşamın gölünde solgun bir yaprak Dün ile yarının ince bir tırnak Yüreğe kazırsa izi kalır Takvimler döner de fark etmez kimse Bir çocuk büyür de gölgeler sönse…
Zaman İçinden Zaman akıp gider, suskun bir ırmak Akşamın gölünde solgun bir yaprak Dün ile yarının ince bir tırnak Yüreğe kazırsa izi kalır Takvimler döner de fark etmez kimse Bir çocuk büyür de gölgeler sönse Yüreğin kıyısında rüzgâr öpünce Anılar savrulur içten, sessizce Uzak bir akşamdan dökülür hikâye Yollar yorulunca düşer çiğ, suya Zaman; gülüşlerde saklı bir kaya Dokunan anlara sır gibi siner Bir nefes kadar dar, bir ömür kadar geniş Kimi gün çiçektir, kimi gece kiriş Sevgi der ki: “insan zamandır, sessiz çırpınış” Ve akıp gideriz bir damla misali. Sevgi Köse