Yalnızlığın ortasında bir tohum düşer insanın içine. Önce sessizce kök salar, sonra usul usul filizlenir. Küçük bir umut gibi başlar her şey, zamanla büyür, dallanır, yaprak verir. Bir orman olur adeta…
Yalnızlığın ortasında bir tohum düşer insanın içine. Önce sessizce kök salar, sonra usul usul filizlenir. Küçük bir umut gibi başlar her şey, zamanla büyür, dallanır, yaprak verir. Bir orman olur adeta, yalnızlığın soğuğunda yeşeren bir orman. Ve bir gün, o ormanda kaybolmuş başka bir yürekle karşılaşırsın. İki yarım, bir bütün olur. Yüreğin, başka bir yürekte atarken tamamlandığını hissedersin. Acının, sevginin, umudun ve vazgeçişin izini sürer bu sayfalar. Kim bilir, belki sen de kendi ormanını burada bulursun.
