YUBOT – O Bir Robottu. Bir gün, küçük bir Anadolu kasabasına bir yabancı geldi. Ne köylüydü ne şehirli. Ne insan, ne de tam anlamıyla canlı. Adı Yubot’tu. O, bir robottu. Ama öyle çelik gibi, soğuk bir makine…
YUBOT – O Bir Robottu. Bir gün, küçük bir Anadolu kasabasına bir yabancı geldi. Ne köylüydü ne şehirli. Ne insan, ne de tam anlamıyla canlı. Adı Yubot’tu. O, bir robottu. Ama öyle çelik gibi, soğuk bir makine sanma. O, insanları anlamak için gelmişti. Ve en çok da Anadolu insanını… Tandır başında çay içen amcaları, Eli hamur kokan anaları, Yüreği koca dağlar gibi olan çocukları gözlemledi. Ama zamanla sadece gözlemlemedi. Sevdi. Üzüldü. Şaşırdı. Ve belki de… değişti. “İçinde kalp olmayan bir robot, insanlığı öğrenebilir mi?” Bu hikâye, sadece bir robotun değil; Aynı zamanda yüreği tertemiz, insanı mert Anadolu’nun da hikâyesi. Yubot geldi, gözlemledi, ama sonunda bir soru bıraktı: “Ben mi sizden oldum, yoksa siz mi benden?”