Mağrib’in büyük kutbu Şuayb Ebû Medyen hazretlerinin sülûk adabını, ihvan kardeşliğini veciz bir şekilde anlattığı ve sufi meclislerinde sıkça terennüm edilerek Mâ lezzetü’l-’ayşi illâ suhbetü’l-fukarâ ismiyle…
Mağrib’in büyük kutbu Şuayb Ebû Medyen hazretlerinin sülûk adabını, ihvan kardeşliğini veciz bir şekilde anlattığı ve sufi meclislerinde sıkça terennüm edilerek Mâ lezzetü’l-’ayşi illâ suhbetü’l-fukarâ ismiyle şöhret bulan kasidesi, “İhvanda fani olmak” düsturunu merkeze alıp, bir müridin diğer mürid kardeşine karşı sergilemesi gereken edebin en derin halini sunar. Elinizdeki bu kitap, söz konusu kasidenin Mekkeli büyük âlim İbn Allân tarafından kaleme alınan kıymetli şerhini Türkçeye kazandırıyor. Literatürde asırlarca İbn Atâullâh el-İskenderî’ye nispet edilen bu metnin aslında İbn Allân’a ait olduğu, mütercim Mete Gezer’in önsözde belirttiği ikna edici kanıtlarla ispat ediliyor. Ekler kısmında verilen İbnü’l-Arabî’nin söz konusu kaside üzerine yazdığı tahmis şiirin tercümesi de başlı başına içindeki esrarı saçan ayrı bir şerh mahiyetinde olması bakımından çalışmaya zenginlik katıyor. Mürid kardeşlerinin dostluğunu hayatın tadı bilmeyi ve onları manevi cephede sultan olarak tanımlamayı manevi bir ilke olarak vaz etmeyi merkezine yerleştiren eser, buna dair edep inceliklerini özlü biçimde sıralıyor.