Bir musibet zamanı yazıldı bu yazılar. Sevdikleriyle geçireceği zamanı kaybetmiş bir elden. Ağlayan, inleyen, niyazlarda bulunan bir dilden. Hiç hesapta olmayan, dünya dursa akla gelmeyecek türden hadiseler…
Bir musibet zamanı yazıldı bu yazılar. Sevdikleriyle geçireceği zamanı kaybetmiş bir elden. Ağlayan, inleyen, niyazlarda bulunan bir dilden. Hiç hesapta olmayan, dünya dursa akla gelmeyecek türden hadiseler yaşayan bir gönülden. İmtihan zamanı bu; kolay değil. Şükür ki Allah’a inandığım gibi iman ettiğim “kader” diye bir hakikat vardı. Boynum kıldan inceydi hüküm karşısında. Çünkü hükmü veren yalnızca O’ydu. O’nun (c.c.) verdiği her şey bir lütuftu. Ben öyle bilirdim. Zahiri çirkin görünse de güzeldi aslında tüm yaşananlar. Yaratanı güzel olan yaratılan, nasıl güzel olmazdı ki… Neler yaşadım bu süreçte. Bolca gözyaşı döktüm. Temizledim yüzümü, gözümü. Kalbim yandı ha yandı gafil geçirdiğim yıllara bedel. Yazmaya başladım gönlüme ne geldiyse. Kim bilir belki de bir cümle, bir paragraf, yazılarıma ilham aldığım ayetler, hadisler bir yaralının gönlüne değer de şifa olur, deva olur diye.
