Yılkı’ nın Beyanı Hislerim bana kalsın, şiirlerim sadece anlayana... “Kime yazıldı?” sorusu, benim gibi seyyah bir ruha fazla. Ne kimseye yazıldı ne de bir başkasına; hepsi kendi içsel aşkıma, hayallere ve o…
Yılkı’ nın Beyanı Hislerim bana kalsın, şiirlerim sadece anlayana... “Kime yazıldı?” sorusu, benim gibi seyyah bir ruha fazla. Ne kimseye yazıldı ne de bir başkasına; hepsi kendi içsel aşkıma, hayallere ve o mağrur başkaldırışıma. İsyanım Allah’a değil hâşâ, O’nun aptal kullarına! Kimi ona, kimi buna ama en çok da içimdeki o asi Yılkı’ya... Bazen ele avuca sığmam, bazen bir kedi misali çocuk yanıma saklanırım. Anlık hisler kelamdan kaleme, oradan da tertemiz sayfalara akar. Selam olsun hâlâ tertemiz aşk yaşayanlara! Hislerimi aşktan başka gemleyen olmadı; en büyük sevdam beni bana, sevdiklerimi ruhuma bahşeden Mevla’ya... Şiirlerim, şiiri içinde yaşayanlara armağandır. Kusur arayan sürüyle hata bulur; hata da benim, doğru da... Yanlışım olur ama bu mısralarda yalanım olmaz. “Şairim” diyemem; gülüşüm, kavgam, dağılıp toparlanışım, hayatta ne yaşamışsam vebali yalnızca benim boynuma. Öfkem ise kendini bir şey sanmışlara! Kaygı ve Saygılarımla... Sözüm Ona Şair, KIRMIZI KADIN Müzeyyen Eser Teşekkürler...
