Yazı yazarken tek sermayemiz kelimelerimiz. Kelimeler önce düşüncelerimizde var olur, sonra duygulara evirilerek zihnimizde olgunlaşır. Yazı bir anlamda, gerçeklikle karşılaşma noktamızdır. Bu muhteşem…
Yazı yazarken tek sermayemiz kelimelerimiz. Kelimeler önce düşüncelerimizde var olur, sonra duygulara evirilerek zihnimizde olgunlaşır. Yazı bir anlamda, gerçeklikle karşılaşma noktamızdır. Bu muhteşem karşılaşma da bizi kâinatı, dünyayı ve kendimizi keşfetme yolculuğuna çıkarır. Yazıyı kaleme alırken salt kelimeler, duyguları anlatmakta yetmez. Yazıya ruhunuzu aşılamanız ve yaşamı üflemeniz gerekir. Duygudan ve yaşamdan beslenen yazı anlamını bulur. Bir yazıda kelimeler yalnızca aracıdır. Yazı yaşanmışlıklardan, insanın anlam arayışlarından ve hayallerden beslenerek büyür. Yazmak, kelime hazinemizi zenginleştirir ve bize dilimizi öğretir. Yazarken kendimizle hesaplaşırız, düşüncelerimizle kavga ederiz. Yeni dünyalar kurar, tek kalemle kurduğumuz bu dünyaları yıkarız. Çoğu zaman dünyayı değiştiririz tek başımıza. Üstelik, kimselere ihtiyaç duymadan. Bazen tüm çıplaklığıyla gerçekleri haykırırız. Yazmak beraberinde cesareti de taşır. Her sanat eserinin, kaleme alınan birçok yazının cesaret çağrılarıyla yoğrulduğunu görürüz.
