Üzülmüşsün, belki de bu dünya ile sınanmışsın, istediklerin verilmemiş, yutkunamıyor, çöküp kalıyor veya hangi yoldan gideceğini bilemiyorsun. Biliyorum... Bu dünyaya “Yoruldum” diye haykırmak istiyorsun…
Üzülmüşsün, belki de bu dünya ile sınanmışsın, istediklerin verilmemiş, yutkunamıyor, çöküp kalıyor veya hangi yoldan gideceğini bilemiyorsun. Biliyorum... Bu dünyaya “Yoruldum” diye haykırmak istiyorsun avazın çıkana kadar. Ama; Sabretmeyi bırakma, denemeyi bırakma, duayı bırakma! Dünya hâli; her dert bir sonraki derde basamak oluyor. Bir nevi Rabbimiz; bizi başka kayıplara, başka hasretlere, başka yüklere hazırlıyor. Hepsinin ismi şükür ki "İMTİHAN" Sonra tüm yokuşların başında "RABBİN İÇİN SABRET" ayetiyle teskin ediyor gönlünü. Demek ki, Rabbimiz "Zül Celali Vel İkram" isminin tecellisini göstermek istiyor. Önce; kahır, hüzün, dert, keder, ızdırap. Sonra; rahatlık, ferahlık, tebessüm, sevinç, ikram diyor bizlere...