Bu kitap, Kur’an’a yöneltilen “şiddet”, “bilimle çelişki”, “kadın”, “kölelik”, “tutarsızlık” ve “tarih dışılık” suçlamalarını ezberle değil, akılla ve metnin kendi bütünlüğü içinde ele alıyor. Ama burada…
Bu kitap, Kur’an’a yöneltilen “şiddet”, “bilimle çelişki”, “kadın”, “kölelik”, “tutarsızlık” ve “tarih dışılık” suçlamalarını ezberle değil, akılla ve metnin kendi bütünlüğü içinde ele alıyor. Ama burada yapılan şey açık bir savunma değil. Bir karşı saldırı da değil. Bu, yanlış sorularla inşa edilmiş yargıların sökülmesidir. Çünkü belki de mesele Kur’an’ın ne söylediği değil; ona hangi gözle baktığımızdır. Bu kitap rahatsız edici bir ihtimali masaya koyuyor: Bir metni mi yargılıyoruz, yoksa kendi önyargılarımızı mı? Kur’an’ı değil, onu okuyan zihni merkeze alan felsefî bir sorgulama… Metnin kendisinden çok, okurun niyetini inceleyen bir yüzleşme… Ve şu soruyu sessizce bırakıyor: Ya problem metinde değilse? Ayeti değil, zihni oku. Metni değil, niyeti sorgula. Hakikati dışarıda değil, içeride ara.
