Mimarisi lambadandır Eliflerin Çünkü yalnızlık sürekli yanan bir Elif’tir Yalnızlık varlığın en işkenceli halidir Yalnızlık kursağa oturduğunda dudağını değil kalbini ısırtır insana Ağzımdaki zaten ısırılmış…
Mimarisi lambadandır Eliflerin Çünkü yalnızlık sürekli yanan bir Elif’tir Yalnızlık varlığın en işkenceli halidir Yalnızlık kursağa oturduğunda dudağını değil kalbini ısırtır insana Ağzımdaki zaten ısırılmış bir kalbin resmidir Kendi kendine uçan tekmeler atmaktır yalnızlık Yarım ekmek arasına ayrılık koymak Sonra düşerken Havva diye bağırmak Sonra bir eşyayı yüksek sesle çağırmak Hayıflanmalar herhalde sağ cebimdedir Isırılmış kalp zaten yine benim dilimdedir
