Yüreği göğsünden fırlayacakmışcasına merdiveni çıktı. Ona yaklaştıkça kalp çarpıntıları artıyordu. Gözlerinde karartılar uçuşuyor, kulakları uğulduyordu. Nedense bir korku vardı içinde. Babası falan değil, onu…
Yüreği göğsünden fırlayacakmışcasına merdiveni çıktı. Ona yaklaştıkça kalp çarpıntıları artıyordu. Gözlerinde karartılar uçuşuyor, kulakları uğulduyordu. Nedense bir korku vardı içinde. Babası falan değil, onu beğenmeyecek, kendisine lâyık bulmıyacakmışcasına. O kadar bilgili, zekî üstelik de yakışıklı bir gence lâyık mıydı? Değildi biliyordu ama, güzeldi. Mâdem güzeldi, madem beğenmişti ne vardı korkacak? (Kitap'tan sf.94)
