Her ayrılık, bir buluşmanın gölgesinde büyür; her vedanın ardında, yeniden kavuşmanın gizli nefesi saklıdır. Recep Işıktaş’ın *Yalancı Ay*’ında, hüznün en derin anlarında bile umudun titreşimi duyulur. Ölümün…
Her ayrılık, bir buluşmanın gölgesinde büyür; her vedanın ardında, yeniden kavuşmanın gizli nefesi saklıdır. Recep Işıktaş’ın *Yalancı Ay*’ında, hüznün en derin anlarında bile umudun titreşimi duyulur. Ölümün soğuk sessizliği, aşkın sıcaklığıyla erirken, kaybolanların izinde yürüyenler için zaman, bir bekleyişin ötesine geçer. Kelimeler, tıpkı ay ışığı gibi, karanlığı aydınlatmak yerine, onunla dans eder. Kırık cümlelerin arasında, inancın ve sabrın izleri gizlidir; her satır, bir dua gibi yükselir. Kavuşma vaktinin habercisi olan bu sayfalar, yalnızca bir sonu değil, yeni bir başlangıcı da fısıldar.
