Ahmet Mercan’ın *Yağmurla Yandım*’ı, okuru görünmeyen patikalarda bir yolculuğa çıkarıyor. Işıkla yıkanmış bir coşku, sarhoş edici bir şarap gibi akarken, sözcükler suskunluğa gömülüyor. Hangi yöne gideceğini…
Ahmet Mercan’ın *Yağmurla Yandım*’ı, okuru görünmeyen patikalarda bir yolculuğa çıkarıyor. Işıkla yıkanmış bir coşku, sarhoş edici bir şarap gibi akarken, sözcükler suskunluğa gömülüyor. Hangi yöne gideceğini bilemeyen bir arayışın içinde, karanlığın ortasında güneşi bulmanın imkansızlığına inat, denizin derinliklerine düşüyor kahramanlar. Dilsizken dile gelen, kanatlarını kendi elleriyle yontan bir varoluşun hikâyesi bu. Kısacık sayfalarında, kaybolmanın ve yeniden doğmanın sancısını taşıyan bir roman. Sözcükler, bazen susup sadece hissettirmek için var.
