Lise yıllarında herkes şairdir. Derken soğuk bir duvar gibi hayat çıkar insanın karşısına. “Bitmeyen işler yüzünden” yaşanacaklar gibi yazılacaklar da yarım kalır. Ancak içinizdeki cevherin özü sağlamsa…
Lise yıllarında herkes şairdir. Derken soğuk bir duvar gibi hayat çıkar insanın karşısına. “Bitmeyen işler yüzünden” yaşanacaklar gibi yazılacaklar da yarım kalır. Ancak içinizdeki cevherin özü sağlamsa zamanın yakıcı etkisi işlemez ona. Necla Önge Topal’ın şiirlerini okurken tam da bunu gördüm. O, içindeki şairi her şeye rağmen yaşatmayı bilmiş. Bu sayede duygularını, değerlerini insanlığın ortak paydası olabilecek şekilde yansıtmayı başarmış. Elinizdeki kitabın sayfalarını bir bir çevirdikçe baba evi, anne, evlat; varlık, yokluk, hayat gibi daha nice sözcük kıvılcımlar çakacak içinizde. Kim bilir belki de bir şair daha doğacak küllerinden… Özlem Yıldız