Bir hikâyeydi anlatılan. Yaban arısından kardelen çiçeğine uzanan bir yolculuktu. Yaşanmadan anlayamadı insanoğlu gerçeği. İnsanoğlu da dâhil oldu bir çocuğun masumluğunun içinde. Bal arısı ders çıkardı, kendi…
Bir hikâyeydi anlatılan. Yaban arısından kardelen çiçeğine uzanan bir yolculuktu. Yaşanmadan anlayamadı insanoğlu gerçeği. İnsanoğlu da dâhil oldu bir çocuğun masumluğunun içinde. Bal arısı ders çıkardı, kendi dışındaki bir başka ırk olan arılardan. Dostluk bu şekilde kazanıldı. Sevmeyi öğrendiler önce, sonra dostluğu. Çiçeklerle olan bağlantıları onlara bir yol çizdi. Çiçek kendinde buldu ihtişamını. Adını zorluklara rağmen iyi olarak kalmasıyla aldı. BEYAZ KRALİÇE KARDELEN… Şimdilerde maviler hep beyazı sevmekte… Birbirine karışmanın en güzel hâlini yaşadılar sevgiyle, yardımlaşmayla, iyilikle… Yaban arkadaşlarının dışlamasına rağmen hiç kaybetmedi içindeki iyiliği. Onlara geri iyilikle cevap verdi hep. O, bunu yaparken doğa ona hem annesini hem bir yuvayı hem de bir değer kazanmasını hediye olarak sundu. En çok da bütün yaban arılarının içinde en merhametli olarak tanınmasını sağladı. DOSTLUK, İYİLİK, MERHAMET, SEVGİ KAZANDI…
