“3 Haziran Pazartesi sabahı erken kalkıp hemen çalışmaya koyuldum. Ne kahvaltı, ne gazete, ne haber kanalı; doğrudan bilgisayarımı açtım ve internete girdim. Makaleler, araştırmalar ve haberler okudum. Notlar…
“3 Haziran Pazartesi sabahı erken kalkıp hemen çalışmaya koyuldum. Ne kahvaltı, ne gazete, ne haber kanalı; doğrudan bilgisayarımı açtım ve internete girdim. Makaleler, araştırmalar ve haberler okudum. Notlar aldım. Açıktı ki, tüm dünya gibi, Türkiye de müthiş bir dönüşüm yaşıyordu. Ve bu dönüşümün temelinde, daha önceki hiç bir kuşağa benzemeyen, Y kuşağı vardı. Elif Karaca, soylesigunlugu.blogspot.com’da Y kuşağını sorgulayan, bilgiye aç, dayatmalara karşı duran, başına buyruk, korkusuz, aklına ve mantığına yatmayan hiçbir şeyi kabul etmeyen, bağlılık ile bağımlılık arasındaki farkı çok iyi bilen, ezber bozan kuşak olarak tanımlıyordu. Çoğu kişi tarafından apolitik olmakla eleştirilen bu kuşağın, Gezi Parkı’ndaki tavırlarını düşününce, hiç de sanılan kadar ilgisiz olmadıklarını düşündüm. O gençler, günlerdir Taksim’de ekonomi eksenli ideolojilerin dışında, resmini kendilerinin çizdikleri bir ülkede yaşamak için yeni bir anlayışı temsil ediyorlardı.”
