Asgard’ın efsanevi zaferiyle taçlanan o gün, Dokuz Diyar’ın tarihine kazınmıştı: Odin, Buz Devleri’nin kralı Laufey’i yenilgiye uğratmış, savaş meydanında bulduğu zayıf ve kimsesiz çocuğu –Loki’yi– bağrına…
Asgard’ın efsanevi zaferiyle taçlanan o gün, Dokuz Diyar’ın tarihine kazınmıştı: Odin, Buz Devleri’nin kralı Laufey’i yenilgiye uğratmış, savaş meydanında bulduğu zayıf ve kimsesiz çocuğu –Loki’yi– bağrına basmıştı. Onu kendi oğulları gibi büyütmüş, tanrıların ışığında yetişmesini sağlamıştı. Oysa kaderin bir başka yüzü olsaydı, her şey nasıl değişirdi? Ya Odin yenilseydi ve Asgard’ın taht varisi Thor, yıldırımların efendisi olmak yerine, buzların soğuk rüzgârları arasında, Jotunheim’ın karanlık diyarında büyüseydi? Ya Thor, tanrıların değil, devlerin arasında, onların kanıyla, onların inancıyla yoğrulmuş bir savaşçı olarak yetişseydi? Bu kez kılıç değil, buzun gücü elinde olsaydı, yıldırımlar değil, donmuş nefesler onun silahı haline gelseydi... Tarih yazılırken, kaderin hangi yolu seçeceğini kim bilebilirdi?
