17. yüzyıl sonlarıyla 18. yüzyıl başlarında İstanbul’un ruhunu ve gizemli yüzünü anlatan bu eser, dönemin Hak aşığı velîleriyle meczup dervişlerinin dünyasına kapı aralıyor. Enfî Hasan Hulûsî Halvetî…
17. yüzyıl sonlarıyla 18. yüzyıl başlarında İstanbul’un ruhunu ve gizemli yüzünü anlatan bu eser, dönemin Hak aşığı velîleriyle meczup dervişlerinin dünyasına kapı aralıyor. Enfî Hasan Hulûsî Halvetî, bestekârlığı, tasavvuf terbiyesi ve Enderun’daki incelikli duruşuyla devrinin önde gelen isimlerinden biri olarak, görüp duyduklarını sağlam kaynaklarla harmanlayarak kaleme almış. Günlük konuşma dilinin renkleri, halk inançları, sosyal ve siyasi çalkantılar, sûfîlerin iç dünyası ve aralarındaki ilişkiler, eserde canlı bir tablo gibi resmediliyor. Anadolu Halvetîliği’nin önemli metinlerinden Lemezât-ı Hulvî’ye bir nevi devam niteliğindeki bu çalışma, dönemin kültürel dokusunu bütün çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. İstanbul’un tasavvufî atmosferi, meczupların sır dolu halleri ve velîlerin hikmetli sözleri, sayfalar arasında adeta hayat buluyor.