Eski Yunan tapınaklarının ardında yatan düşünsel yapıyı sorgulayan bu çalışma, arkeoloji ve kültür tarihi alanındaki yerleşik kabullerin ne denli öznel temellere dayandığını gözler önüne seriyor. Yazar, uzun…
Eski Yunan tapınaklarının ardında yatan düşünsel yapıyı sorgulayan bu çalışma, arkeoloji ve kültür tarihi alanındaki yerleşik kabullerin ne denli öznel temellere dayandığını gözler önüne seriyor. Yazar, uzun yıllar boyunca bilimsel gerçeklik gibi sunulan pek çok yargının aslında sezgisel, hatta romantik varsayımlardan beslendiğini vurguluyor. Özellikle 19. ve 20. yüzyılın ilk yarısında şekillenen bu anlatılar, zamanla sorgulanmaz birer dogmaya dönüşerek günümüze kadar taşınmış. "Klasik Paradigma" olarak adlandırılan bu düşünce sistemi, MÖ 8. yüzyıldan itibaren gelişen sosyo-kültürel bir çerçeveye yaslanıyor. Kitap, bu paradigmanın izlerini sürerek, Eski Yunan’ın dinsel mimarisinde nasıl somutlaştığını, hangi söylemlerle yeniden üretildiğini ve günümüzde bile etkisini nasıl sürdürdüğünü inceliyor. Yazarın eleştirel bakışı, alışılmışın dışında bir perspektif sunarak, disiplinin içindeki kalıplaşmış yorumları.
