Beklenen geri döneceğine söz vermişti, ama zaman geçtikçe sözler havada asılı kaldı. Bekleyen ise artık umut etmeyi bırakmıştı. İkisi de birbirini unutmadığını söylese de, aralarındaki mesafe sessizliğin…
Beklenen geri döneceğine söz vermişti, ama zaman geçtikçe sözler havada asılı kaldı. Bekleyen ise artık umut etmeyi bırakmıştı. İkisi de birbirini unutmadığını söylese de, aralarındaki mesafe sessizliğin ağırlığıyla büyüdü. Bir zamanlar paylaştıkları sözler, şimdi yalnızlığın gölgesinde kaybolup gidiyordu. Kimi zaman beklenen, kimi zaman bekleyen olmanın arasında sıkışıp kalan iki yürek, aslında aynı boşluğu taşıyordu. Peki, gerçekten hiç ayrılmamışlar mıydı, yoksa sadece kendi yalnızlıklarına mı sarılmışlardı? Kısacık bir öyküde, derin bir soru.