Bahar Özdemir’in *Unwanted*’ı, modern tıbbın soğuk yüzüyle hesaplaşan, bedenler üzerinden yazılmış bir itiraz. Anlatıcı, kendini dışlanmış bir kızın kaderiyle özdeşleştirirken, şiirsel bir öfkeyle sesleniyor…
Bahar Özdemir’in *Unwanted*’ı, modern tıbbın soğuk yüzüyle hesaplaşan, bedenler üzerinden yazılmış bir itiraz. Anlatıcı, kendini dışlanmış bir kızın kaderiyle özdeşleştirirken, şiirsel bir öfkeyle sesleniyor: "Ben de onun gibi, hep kaçan, hep kayıp." Geçmişin yaraları sayılırken, iyileşmenin imkansızlığı bir özgürlük vaadine dönüşüyor; "Öyleyse her şeyi yapabiliriz!" diye haykırıyor. Vantuzların cork cork emdiği, bedenlerin sessizce boyun eğdiği bir dünyada, acı çekmek bir ritüele dönüşüyor. Anlamazdan gelmek, razı olmak, korkmamak... Ta ki gerilim, tıpkı bir nabız gibi hızlanana dek. "Hep birlikte" denilen yerde, aslında yalnızlığın en derini gizli. Okudukça, bu kaderin kime ait olduğunu sorgulayacaksınız.
