Kasaba sıcaklığının yerini soğuk şehir kalabalığına bıraktığı yerlerde, hayatın kıyısında unutulmuş yüzler var. Gözlerini dünyaya açtıklarında bir anlam arayan, zamanla bu arayışı bırakan, yalnızlığın ve…
Kasaba sıcaklığının yerini soğuk şehir kalabalığına bıraktığı yerlerde, hayatın kıyısında unutulmuş yüzler var. Gözlerini dünyaya açtıklarında bir anlam arayan, zamanla bu arayışı bırakan, yalnızlığın ve umutsuzluğun gölgesinde yaşamayı kabullenenler... Onların hikâyeleri, çoğu zaman fark edilmeden geçip gider. Oysa bu sessiz bekleyiş, aslında içlerinde saklı kalan bir güneşin izlerini taşır. Her biri, bakış açısının küçük bir dönüşümüyle yeniden parıldayabilecek kadar değerlidir. Bu öyküler, unutulanların dünyasına kapı aralıyor. Çaresizliğin, bezginliğin ve yalnızlığın ağır bastığı anlarda bile, yaşamın kıyısından tutunmaya çalışanların sesine kulak veriyor. Belki de asıl mesele, bardağın dolu tarafını görmeyi unutanların, aslında ne kadar canlı olduklarını hatırlamaktır. Gözden kaçan detaylarda saklı kalan umut, bazen bir öyküyle yeniden doğar.