Günler akıp giderken sanki hiç bitmeyecekmiş gibi gelir insana; tıpkı solmayacak bir çiçek, tükenmeyecek bir şarkı gibi. Oysa zaman, umursamaz ve aceleci adımlarla geçip gider, farkına bile varılmadan…
Günler akıp giderken sanki hiç bitmeyecekmiş gibi gelir insana; tıpkı solmayacak bir çiçek, tükenmeyecek bir şarkı gibi. Oysa zaman, umursamaz ve aceleci adımlarla geçip gider, farkına bile varılmadan. Sevmenin ne kadar zor olduğunu, ancak kaybettikten sonra anlar insan. *Umut Pas Tutmaz*, bu kırılganlığı, geçiciliği ve yüreğin sessiz çığlıklarını usulca fısıldayan bir öykü. Kısa ama derin satırlarında, yaşamın telaşına kapılmış ruhların izini sürüyor; unutulmuş anılara, yarım kalmış sözlere ve umudun paslanmayan yanına dokunuyor. Her sayfası, bir iç hesaplaşma gibi okuru sararken, zamanın acımasız akışına inat, insanın direncini hatırlatıyor.
