Nil, karşısındaki adamın yüzüne bakakalır. Malanor'un ifadesi okunmazdır; dudaklarındaki belirsiz kıvrım, heyecan mı yoksa kaygı mı taşır, kestirmek zordur. "İlk uyarıyı aldın," der usulca, sesi bir sır…
Nil, karşısındaki adamın yüzüne bakakalır. Malanor'un ifadesi okunmazdır; dudaklarındaki belirsiz kıvrım, heyecan mı yoksa kaygı mı taşır, kestirmek zordur. "İlk uyarıyı aldın," der usulca, sesi bir sır perdesi gibi ağır. Bu sözler Nil'i afallatır. Malanor'un Üçüncü Yoldaş'ın anlamını bilmemesi gerekirken, şimdi neden böyle konuşmaktadır? Oysa baştan beri sorularına tek kelime etmediği halde... "Üçüncü Yoldaş ne anlama geliyor?" diye patlar Nil. "Neden onları uyandırmam gerekiyor? Hiçbir şey anlamıyorum!" Malanor başını iki yana sallar. "Sana açıklayamam Nil. İnan, her şeyi anlatmak isterdim ama yardım almayacaksın. Bilgiye kendi yolunu bularak ulaşmalısın. Yoldaşlık böyle bir şey." Sözleri, bilinmeyenin kapısını aralayan ama içeri girmesine izin vermeyen bir anahtar gibidir.
