Elleri hep boşlukta kalan bir adamın hikâyesi bu. Uykularından kendi iniltileriyle uyanıyor, her seferinde yalnızlığın ağırlığına yenik düşüyor. Dışarıda akan hayat, içinde biriken acıyı yıkayıp götürmüyor…
Elleri hep boşlukta kalan bir adamın hikâyesi bu. Uykularından kendi iniltileriyle uyanıyor, her seferinde yalnızlığın ağırlığına yenik düşüyor. Dışarıda akan hayat, içinde biriken acıyı yıkayıp götürmüyor; aksine, her damla kanı daha da görünür kılıyor. Sevdiği ellerin yokluğunda, bedeni bile yabancılaşmış gibi. Sanki her şeyi seninle paylaşmış da, sen gidince geriye sadece bu sessiz çığlık kalmış. Yalnızlık, her defasında galip geliyor; o ise, kaybettiğinin farkında bile olmadan yanıp tükeniyor. Kırık bir aşkın, dağılmış umutların ve içine gömülen bir adamın öyküsü. Sözcükler, acıyı taşımaya yetmiyor; ama yine de anlatmaktan başka çaresi yok.