Türk reel sektöründeki şirketler, finansman açığını kapatmak için genellikle iki yola başvurur: öz kaynaklarını kullanmak ya da dış borçlanmaya gitmek. Öz kaynakla finanse edilen işletmeler hem mali yapılarını…
Türk reel sektöründeki şirketler, finansman açığını kapatmak için genellikle iki yola başvurur: öz kaynaklarını kullanmak ya da dış borçlanmaya gitmek. Öz kaynakla finanse edilen işletmeler hem mali yapılarını güçlendirir hem de iflas tehlikesine karşı daha dayanıklı hale gelir. Ne var ki, yeterli öz kaynağa sahip olmayan firmalar, yerel para ya da döviz cinsinden borçlanmak zorunda kalır. Türkiye’de iç piyasadaki finansman olanaklarının sınırlı olması, şirketleri ya yerli bankalardan ya da uluslararası kuruluşlardan dövizle borçlanmaya yöneltiyor. Ancak bu tercih, kur dalgalanmalarının yarattığı riskleri beraberinde getiriyor; şirketlerin yükümlülükleri yerel para birimi karşısında artarken bilanço dengesi de bozulabiliyor. Bu çalışma, Türk firmalarının neden döviz borçlanmasına yöneldiğini, bu sürecin şirketler ve ülke ekonomisi üzerindeki etkilerini derinlemesine irdeliyor. Ayrıca, döviz cinsinden.
