Türk tıbbının gelişim serüveni, diğer toplumlarda olduğu gibi iki ana damardan beslenir: geleneksel inançlar ve deneyimlere dayalı uygulamalar. Ancak pragmatik bir yaklaşımın hâkim olduğu Türk kültüründe…
Türk tıbbının gelişim serüveni, diğer toplumlarda olduğu gibi iki ana damardan beslenir: geleneksel inançlar ve deneyimlere dayalı uygulamalar. Ancak pragmatik bir yaklaşımın hâkim olduğu Türk kültüründe, gözlem ve tecrübeye dayanan yöntemler her zaman daha fazla ilgi görmüştür. Şamanizm gibi mistik etkiler varlığını sürdürse de, doğal tedavi yöntemleri her zaman ön planda kalmıştır. Bugün bile sağlık alanına duyulan güvenin diğer bilim dallarına kıyasla daha güçlü olmasının ardında, belki de geçmişten gelen bu pozitif bilim yaklaşımı yatıyor. Anadolu insanı, inanç konularında derin köklere sahip olsa da, sağlık söz konusu olduğunda akla ve bilime yönelme eğilimindedir. Hayatta kalma içgüdüsüyle açıklanabilecek bu tutum, aslında pozitivizmin toplumda ilk kez sağlık alanında yeşerdiğinin de bir göstergesidir. Dini söylemlerle halkı etkileyenler bile hastalandıklarında modern tıbba başvururken, samimi inanç.