Tanzimat sonrası Türk edebiyatının en hararetli tartışmalarından biri, dilin sadeleşmesi ve şiirde vezin meselesi etrafında şekillenir. Abdullah Uçman’ın çalışması, bu dönemin kritik münazaralarını mercek…
Tanzimat sonrası Türk edebiyatının en hararetli tartışmalarından biri, dilin sadeleşmesi ve şiirde vezin meselesi etrafında şekillenir. Abdullah Uçman’ın çalışması, bu dönemin kritik münazaralarını mercek altına alıyor: Şinasi ile Said Efendi’nin "Mebhusetün Anha" polemiğinden başlayarak, Recaizade Ekrem ile Muallim Naci arasındaki "Zemzeme-Demdeme" çekişmesine, "Abes-Muktebes" tartışmasından "Dekadanlık" suçlamalarına kadar uzanan bir yolculuk sunuyor. Kitap, iki ana bölümden oluşuyor. İlk kısımda, dönemin önemli dergisi *Çocuk Bahçesi*’nde yayımlanan on bir makale ve üç şiir, bu edebî çatışmaların izini sürüyor. İkinci bölüm ise sekiz özel mektup ve Rıza Tevfik’in 1944’te bir ankete verdiği cevaptan derlenen alıntılarla, tartışmanın farklı boyutlarını gözler önüne seriyor. Dilin evrimi ve şiir estetiği üzerine verilen bu mücadele, Türk edebiyatının düşünsel arka planına dair zengin bir perspektif kazandırıyor.
