Moskova’nın soğuk bir kış akşamı, Turbinlerin evinde zaman durmuş gibiydi. Şömineden yayılan sıcaklık, odayı huzurla doldururken duvar saati dokuzu vurdu ve Boccherini’nin nağmeleri havada süzüldü. Masanın…
Moskova’nın soğuk bir kış akşamı, Turbinlerin evinde zaman durmuş gibiydi. Şömineden yayılan sıcaklık, odayı huzurla doldururken duvar saati dokuzu vurdu ve Boccherini’nin nağmeleri havada süzüldü. Masanın başında Aleksey, kağıtların üzerinde düşüncelere dalmıştı. Gitarını tıngırdatan Nikolka ise alçak sesle söylediği şarkıyla ortamı gerilimle dolduruyordu: *"Her saat kötüleşen haberler, Petlyura üzerimize geliyor! Makineli tüfeklerimizi doldurduk, ona ateş ettik... Makineli nişancılar, bizi kurtaran kahramanlar!"* Dışarıda kopan fırtınanın gölgesinde, aile içindeki bu sessiz direniş, tarihle yüzleşmenin ağırlığını taşıyordu.
