Gece yarısına doğru, Topuz ile Emine derin bir uykuya dalmıştı; öyle rahat, öyle umursamazlardı ki sanki dünyanın bütün yükü omuzlarından kalkmıştı. Oysa biri biraz saf, diğeri ise hayli dengesizdi –…
Gece yarısına doğru, Topuz ile Emine derin bir uykuya dalmıştı; öyle rahat, öyle umursamazlardı ki sanki dünyanın bütün yükü omuzlarından kalkmıştı. Oysa biri biraz saf, diğeri ise hayli dengesizdi – birbirlerini tamamlayan iki garip kuştular. Veli ise geç saatlerde eve dönmüştü; küçük kardeşiyle kısa bir süre oynadıktan sonra yatağına uzandı. Uykuya dalmak üzereyken, birden yatağından fırlayarak çığlık çığlığa bağırmaya başladı: "Eyvah! Eyvah!" Ne olduğunu kendisi de anlamamıştı. Yan odadaki anne ve babası telaşla koşup geldiler. "Ne oldu oğlum?" diye sordular endişeyle. Veli, yatağından fırlamış pantolonunu giyiyordu. Babası şaşkınlıkla sordu: "Niye bağırdın? Nereye gidiyorsun böyle?" Ama Veli’nin cevabı yoktu; sadece korku dolu gözlerle etrafına bakınıyordu.
