Yasnaya Polyana’daki o geniş toprakların bir köşesinde, Tolstoy’un çocukluğunun geçtiği ev iki ayrı hayatı barındırıyordu. Ana bina, ailenin günlük yaşamına tanıklık ederken, yanındaki eski yapı, dedesinden…
Yasnaya Polyana’daki o geniş toprakların bir köşesinde, Tolstoy’un çocukluğunun geçtiği ev iki ayrı hayatı barındırıyordu. Ana bina, ailenin günlük yaşamına tanıklık ederken, yanındaki eski yapı, dedesinden kalma haliyle köy çocuklarına eğitim verilen bir okula dönüşmüştü. Lev Nikolayeviç, bu taş duvarların arasında hem öğretmen hem de oyun arkadaşıydı. Yaz sıcaklarında, çocuklarla birlikte göle koşar, soğuk suyun içine dalmaktan çekinmezdi. Islak saçlarını rüzgarda kuruturken, gölün dibinden avuçladığı kumları havaya savurur, minik ellerin de aynı cesareti göstermesini isterdi. O anlar, büyük bir yazarın hayatına dair ipuçları taşıyordu belki de; su altında geçen o birkaç saniyede, bir avuç kumda saklıydı yaşamın sırları. Şimdi, bu anıları yeniden canlandırmak, parmakların arasından kayıp giden o kum taneleri gibi zor ama vazgeçilmez bir çaba.
