Dostoyevski’nin keskin bakış açısı, bu iki kısa öyküde gün yüzüne çıkıyor. *Timsah*, fazlasıyla bilgi sahibi olmanın getirdiği yersiz müdahaleciliği, bir adamın tuhaf bir olay karşısındaki absürt tepkileri…
Dostoyevski’nin keskin bakış açısı, bu iki kısa öyküde gün yüzüne çıkıyor. *Timsah*, fazlasıyla bilgi sahibi olmanın getirdiği yersiz müdahaleciliği, bir adamın tuhaf bir olay karşısındaki absürt tepkileri üzerinden sorguluyor. Her şeyi anlamaya çalışan zihin, sonunda kendini bile kaybeder mi? Yazar, bu soruyu ironiyle dolu bir dille yanıtlıyor. *Nahoş Hikâye* ise bir aynanın karşısına geçip de yüzünü göremeyen bir adamın iç hesaplaşmasına odaklanıyor. Bilinçaltının karanlık koridorlarında dolaşan kahraman, kendisiyle yüzleşmekten kaçarken, aslında ne kadar yabancılaştığını fark ediyor. Dostoyevski, insanın iç dünyasındaki çelişkileri, sade ama derin bir anlatımla ortaya seriyor. İki öykü de, okuru düşündürmekten çok, düşündürdükleriyle baş başa bırakıyor.
