Osmanlı'nın son dönemlerinde İslam ümmeti, adeta çölün ortasında kaybolmuş bir kervan gibiydi. Yönetimin baskıcı tutumları karşısında ne yapacağını bilemez haldeydi. Oysa asıl sorun, siyasi zulüm değil, bu…
Osmanlı'nın son dönemlerinde İslam ümmeti, adeta çölün ortasında kaybolmuş bir kervan gibiydi. Yönetimin baskıcı tutumları karşısında ne yapacağını bilemez haldeydi. Oysa asıl sorun, siyasi zulüm değil, bu zulme karşı sunulan çözümlerin yanlışlığıydı. Batı'dan ithal edilen reçeteler, hastalığı daha da derinleştirmekten başka bir işe yaramıyordu. Doğru ilaç, İslam'ın özüne dönmekten geçiyordu. Yöneticiler Allah ve Peygamber yolunda hareket ettikçe onlara itaat etmek, emanetleri yerine getirmek ve gerektiğinde nasihat vermek... İşte ümmetin yeniden ayağa kalkması için atılması gereken adımlar bunlardı. Ancak bu bilinçle hareket edildiğinde, kaybolan yol yeniden bulunabilirdi.
