Veli Erdem’in kaleminden dökülen öyküler, süssüz bir samimiyetle okurun karşısına çıkıyor. Günlük hayatın içinden çekip alınmış kareler gibi; köy meydanlarında, tarlalarda, işçi kahvelerinde geçen yaşamların…
Veli Erdem’in kaleminden dökülen öyküler, süssüz bir samimiyetle okurun karşısına çıkıyor. Günlük hayatın içinden çekip alınmış kareler gibi; köy meydanlarında, tarlalarda, işçi kahvelerinde geçen yaşamların izini sürüyor. Anlatılanlar, sıradan insanların sevinci, hüznü, öfkesi, hayal kırıklığı... Yazar, sözü dolandırmadan, olduğu gibi söylüyor; kimi zaman alaycı, kimi zaman hüzünlü, ama her daim dürüst. Feodal bağların, törelerin gölgesinde büyüyen hayatlar, söz verip de tutmayan siyasetçiler, ihanet eden sevdikler, umutla karışık mutsuzluklar... Hepsi, şiirsel bir dikkatle işlenmiş satırlarda soluk alıyor. Erdem’in dili, halkın ağzından süzülmüş deyimlerle, doğanın sesleriyle iç içe geçiyor. "Fındık güllü şalvarın yelini yırttığı" sabahlar, "asa dayalı hayatların" ağırlığı, sokaklara sızan ışıkla birlikte duyulan sesler... Her öykü, bir ders, bir keşif, bir iç geçiriş olarak kalıyor geride. Okuyunca.
